skip to Main Content

Koreaans Gehandicaptenhuis
“Liefdevol Hart”
In Noord-Oost China

Historie

De directeur van dit huis, de heer Lee Hee Jong en zijn vrouw zijn in 1999 gestart met het opvangen van zowel lichamelijk als verstandelijk gehandicapte kinderen. Er verblijven gemiddeld tussen de 25 en 30 kinderen, waarvan ongeveer de helft weeskind is. De andere kinderen komen uit zeer arme gezinnen. In het opvanghuis zijn een lerares en een kokkin werkzaam.

Een aantal jaren geleden is besloten om hier een school te starten. Dat gaat heel erg goed. Al vanaf 2008 zijn ze elk jaar uitgeroepen tot de beste schoolopleiding voor gehandicapte kinderen van de hele regio. Een aantal kinderen heeft na het laatste schooljaar een baan gevonden, onder andere in een restaurant en in een kapsalon. Zij verdienen nu zelf de kost en kunnen zodoende op eigen benen staan.

Om de kinderen eten, onderwijs en medische verzorging te geven, het onderhoud van het gebouw bij te houden en de salariskosten uit te betalen is veel geld nodig. Het enige vaste inkomen bestaat uit een zeer kleine uitkering van 250 Yuan = €30,– per kind per maand. Omdat het huis geen subsidie van de overheid krijgt is het heel moeilijk om blijvend goed voor de kinderen te kunnen zorgen. Daarom gaat de heer Lee regelmatig bij bedrijven en de overheid langs om donaties te vragen.

Daarnaast verbouwen ze groenten die zij deels gebruiken voor hun eigen maaltijden en deels verkopen.

Nieuws

De heer Lee heeft van de regering een medaille gekregen omdat hij de beste directeur van de gehandicaptenhuizen in 2020 is. De belangrijkste reden is dat dit huis de beste beveiliging heeft. Hij was hier zo ontzettend blij mee.

Voor het kerstfeest van 2020 hebben we 10.000 Yuan extra gegeven voor de kinderen.
Dit bedrag heeft de heer Lee gebruikt voor een ziektekostenverzekering.
De kinderen zijn in de winter vaak ziek en dat kost heel veel. Bijvoorbeeld Lee Soeng Wun heeft een ontsteking/cyste boven zijn oog gehad en is daaraan geopereerd in het ziekenhuis. Hij heeft 2 dagen in het ziekenhuis gelegen en moest daarna regelmatig terugkomen om het verband te laten wisselen. Helaas noemen ze dit een poliklinische behandeling en die valt niet onder de dekking van de verzekering. Dat betekent een kostenpost van ongeveer 5.000 Yuan = € 685,–.

Helaas mogen liefdadigheidsorganisaties, sinds de uitbraak van Covid-19, geen eten meer brengen. Omdat de aanvoer van goederen helemaal gestagneerd is, zijn alle voedingsmiddelen veel duurder geworden. Een pond varkensvlees kostte eerst 29 Yuan = € 3,70 en nu 34 Yuan = € 4,30. Dat is voor 30 personen een heel stuk duurder geworden. Nu zij geen eten meer krijgen van de liefdadigheidsorganisaties is de heer Lee veel meer geld kwijt om eten te kopen voor alle kinderen. Dat heeft het afgelopen jaar voor grote tekorten gezorgd. De situatie is zelfs zo erg dat er niet genoeg geld is om het salaris van de lerares uit te betalen. Dat wij elk jaar helpen met de kolen en de rijst blijft ontzettend belangrijk.

In oktober 2021 vertelde de heer Lee dat de prijzen in China weer schrikbarend gestegen zijn. Voor 1 kuub kolen betaal je nu 2.000 Yuan = ruim € 275. Van 1990 – 1995 was de prijs voor 1 kuub 45 Yuan. In 2005-2006 is dat gestegen naar 500 Yuan. Elk jaar krijgen ze van ons 30.000 Yuan. Als je dat gaat omrekenen dan kregen ze daar in 1990 nog 650 kuub kolen voor, in 2005 was dat 60 kuub en nu 15 kuub.

Er zijn dit jaar 3 nieuwe kinderen gekomen:

Een meisje met het downsyndroom, haar naam is Kim Sul Meh. Zij is 23 jaar. Ze heeft verschillende zussen bij verschillende moeders. Die hebben wel allemaal dezelfde vader. Haar moeder is weg en ze weet niet of haar vader nog leeft. Een oudere zus zorgde voor haar, maar omdat zij elke dag moet werken kan ze helaas niet meer voor haar zorgen. Gelukkig is er hier een plek waar zij met open armen verwelkomd is.

 

Ham Dzoen Oe is een verstandelijk gehandicapte jongen van 11 jaar. Deze jongen is op straat gevonden door kennissen van de heer Lee. Niemand weet zijn achtergrond en niemand weet wie en waar zijn ouders zijn. Hij had wel een identiteitsbewijs bij zich. Hij moet nog wennen in het gehandicaptenhuis en bonkt vaak met zijn hoofd tegen de muur.

Sin Hjoh Dzung is een meisje van 4 jaar dat moeilijk praat. Haar vader is alcoholist en haar moeder is weggegaan. Omdat haar vader niet voor haar kan zorgen is ze bij de heer Lee gebracht.

Wat een voorrecht dat deze kinderen in “ons” gehandicaptenhuis kunnen worden opgevangen. Er zijn maar weinig mensen in China die voor gehandicapte kinderen willen zorgen.

Omdat er tijdens de inspectie van het huis door de overheid werd gezegd dat de muren opgeknapt moesten worden, heeft de heer Lee een prijsopgave gevraagd voor het betegelen van alle kamers, wat neerkomt op 100.000 Yuan = € 13.500. Dat is veel te duur. Volgens hem zijn de tegels vaak ook niet goed van kwaliteit. Als er tegels kapotgaan is het heel duur om die te laten repareren. Daarom heeft hij ervoor gekozen om de muren op te laten knappen. De muren waren nogal erg beschadigd en daarom was het heel veel werk om ze te herstellen. In totaal hebben 6 mensen 10 dagen gewerkt want er moest 3 x geverfd worden voor het beste resultaat. Voortaan zullen de muren elk jaar geverfd worden. De totale kosten waren 10.000 Yuan = € 1.350, al met al ook een forse aanslag op zijn krappe budget.

Laten we met elkaar ook deze kinderen weer door een nieuw moeilijk winterseizoen heen helpen.

Wensen

Wat kan de heer Lee anders wensen dan dat er meer hulp komt van buitenaf. Dat er een eind aan de covid-19 pandemie zal komen, zodat er weer liefdadigheidsorganisaties langs mogen komen om het leven voor de kinderen gemakkelijker te maken. Helaas zijn de kosten van levensonderhoud verviervoudigd.

Wat is er in al die jaren gerealiseerd?

Sinds 2006 ondersteunen wij dit project. Naast een structurele bijdrage voor rijst en kolen, proberen we jaarlijks een bijdrage te leveren voor het onderhoud van het huis.

In de afgelopen jaren hebben we hen al op veel manieren kunnen helpen, zoals u op onderstaande foto’s kunt bekijken.

  • In 2021 zijn de muren gerepareerd en geverfd.
  • In 2019 is er een nieuwe boekenkastenwand gemaakt en hebben we rijst en kolen gegeven.
  • In 2018 is er een overkapping over de sloot gemaakt en een hek geplaatst en hebben we rijst en kolen gegeven.
  • In 2017 zijn op de bovenverdieping nieuwe plafonds aangebracht en hebben we rijst en kolen gegeven.
  • In 2016 is een nieuwe kachel gekocht en een bijkeuken gemaakt en hebben we rijst en kolen gegeven.
  • In 2015 is een muur aangebouwd en hebben we rijst en kolen gegeven.
  • In 2014 hebben we rijst en kolen gegeven.
  • In 2013 hebben we een personenbus, nieuwe schoolbankjes, rijst en kolen gegeven.
  • In 2012 is het huis opnieuw geverfd en hebben we rijst en kolen gegeven.
  • In 2011 hebben we nieuwe bedden en beddengoed, rijst en kolen gegeven.
  • In 2010 zijn de buitentoiletten en de buitenplaats vernieuwd. We hebben schoolmateriaal, rijst en kolen gegeven.
  • In 2009 is het hele huis verbouwd en vernieuwd en is er zowel op de boven- als op de benedenverdieping vloerverwarming aangelegd.
  • In 2008 is er een nieuwe keuken geplaatst.
  • In 2007 zijn er een nieuw dak, een toilet binnen (er was alleen een buitentoilet) en 3 nieuwe buitendeuren geplaatst en hebben we een koelkast en kolen gegeven.
  • In 2006 hebben we een wasmachine en douche gegeven.

2021 herstellen van de muren

2021 Alle kamers zijn opnieuw geverfd

2019 Oude boekenkast

2019 Nieuwe boekenkast

2018 Oude situatie sloot

2018 Nieuwe overkapping sloot

2017 Oud plafond

2017 Nieuw plafond

2016 Oude kachel

2016 Nieuwe kachel

2015 Muur oude situatie

2015 Muur nieuwe situatie

2013 De nieuwe bus

2013 Uitje met de nieuwe bus

2013 Oude schoolbanken

2013 Nieuwe schoolbanken

2011 Oude bedden

2011 Nieuwe bedden

2010 Oude toiletten

2010 Nieuwe toiletten

2009 Voor verbouwing

2009 Na verbouwing

2008 Oude keuken

2008 Nieuwe keuken

2007  Oud dak

2007 Nieuw dak

2007 Oude vriezer

2007 Nieuwe koelkast

2006 Nieuwe wasmachine

2006 Nieuwe douche

Back To Top