skip to Main Content

Recente reisverslagen

Verslag reis China mei 2018

Door Corry Zandbergen

Nieuws van onze studenten

Het afgelopen jaar hebben we onze 3 huidige studenten geholpen om te kunnen blijven studeren. Hieronder volgt een korte update hoe het hen vergaat.

GESLAAGD!

Lee Heh Jang is geslaagd voor haar opleiding psychologie.
Ze ziet er heel gezond uit en voelt zich ook goed. Haar voeten zijn genezen. Ze heeft nog wel last van haar darmen, maar durft daarmee nog niet naar de dokter. Ze is een aantal maanden de assistente van de docent psychologie geweest en hij wilde heel graag dat ze op de universiteit bleef werken. Heh Jang heeft hier uiteindelijk niet voor gekozen, omdat ze wil ervaren hoe het is om in een bedrijf te werken. Ze is aangenomen op personeelszaken bij LG in Guangzou in Zuid China, waar ze in juli zal starten. Ze krijgt een kost en inwoning van het bedrijf. Haar salaris zal 4.000 Yuan bruto per maand zijn. We hebben haar een hele goede toekomst toegewenst in Guangzou.
Ze is heel erg blij dat we haar geholpen hebben.

Choi Oeng heeft het 3e jaar van zijn sportopleiding goed afgerond. In augustus begint zijn laatste studiejaar. Hij ziet er goed uit, maar is nog altijd heel bedeesd en verlegen. Zijn tante is in februari overleden, wat nog steeds heel moeilijk voor hem is. Hij heeft nu alleen nog een tante die in Amerika woont en een nicht die in Zuid-Korea woont. Zijn verkering is uitgegaan, want zijn vriendin gaat naar Japan. Gelukkig heeft hij nog wel een goede vriend en gaat het heel goed op school. In het laatste schooljaar moet hij een scriptie maken voor zijn sportopleiding. Hij houdt heel veel van voetbal. Hij weet nog niet waar hij wil gaan werken als hij klaar is. Hij weet niet zo veel van deze wereld, maar wil zich wel verder oriënteren. Hij werkt hard en hoopt dat hij een goede baan kan vinden; zo heeft hij in de wintervakantie als ober in een restaurant gewerkt in Yanji, 8 uur per dag, 6 dagen per week.
In deze zomervakantie moet hij veel dingen voorbereiden voor het laatste jaar.

Kim Choen Hwa heeft het 3e jaar van de opleiding Chinese taal goed afgerond. Het gaat goed met haar en haar gezondheid. De studie gaat haar veel gemakkelijker af nu ze wat meer gewend is op de Universiteit. Er zitten 160 leerlingen in 2 klassen die de Chinese taal leren. Ze is wat onzeker of ze een goede baan zal kunnen krijgen. Waar dat zal zijn vindt ze niet zo belangrijk, een grote of kleine stad dat maakt niet uit. Haar laatste jaar bestaat voornamelijk uit een scriptie schrijven. Ze is heel erg dankbaar dat wij haar helpen, want vroeger was ze vaak verdrietig maar nu niet meer. Ze maakt zich ernstige zorgen over haar opa van 76 jaar. Hij is aan zijn rug geopereerd en kan de deur niet meer uit, omdat hun appartement op de 4e etage zit en hij geen trappen meer kan lopen. Met oma gaat het gelukkig goed. Als Choen Hwa niet te veel werk op school heeft, gaat ze op bezoek bij haar opa en oma.

So Sul Meh is een meisje van 15 jaar. Haar Chinese vader is 5 jaar geleden overleden en omdat haar moeder geen verblijfsstatus heeft hebben ze maar heel weinig inkomen. So Sul Meh krijgt 150 Yuan = € 20,– per maand van de overheid.
Haar moeder is ziek en kan daardoor niet veel werken. Vanaf 2016 helpen we hen financieel, waardoor zij medicijnen kunnen kopen. De bezoeken en hulp helpen haar nog het meest en ze zien ons als hun enige familie. Sul Meh zit nu in de 1e klas van de middelbare school in de stad, waar ze ook verblijft. Als er in het weekend niets op school wordt georganiseerd kan ze naar huis toe. Ze vindt het nog wel wennen op de nieuwe school, omdat er veel meer kinderen in de klas zitten dan op de lagere school in het dorpje.

Nieuws van enkele oud-studenten

Op 1 mei hebben we het trouwfeest van Hjun Wun Moe en Wei Wei gevierd. Het is leuk om weer getuige te mogen zijn van een traditioneel Koreaans bruiloftsfeest, die begint met de gebruikelijke buigceremonie: eerst naar elkaar en dan naar de “ouders”, in dit geval een oom en tante van Wun Moe omdat hij wees is. Wun Moe houdt een kleine speech waarin hij zegt dat hij ontzettend dankbaar is dat hij via zijn vader en moeder het leven heeft gekregen en dat hij de ouders van Wei Wei heel dankbaar is dat zij Wei Wei aan zijn zorgen hebben toevertrouwd.
Er volgen nog meer tradities: het volgieten van opgestapelde glazen, het ontsteken van vuurwerk met een kaars en tenslotte nemen zij plaats aan de gedekte tafel, waar ze wijn krijgen en daarna een ei opeten. Vervolgens gaat Wun Moe met het bruidsboeketje naar de verlichte loper toe om te bewijzen dat hij een goede echtgenoot is; hij roept 3 x hoera met de armen in de lucht en doet een aantal push ups, waagt hij zich aan een dansje en gaat tenslotte op zijn knieën voor de bruid en wordt door haar “geaccepteerd”. Het was een mooie dag.

overige verhalen

Onze oud-studenten Lee Hjang Ran, Kim Sul Rjun en Hjun Wun Moe met zijn vrouw komen ons uitzwaaien op het vliegveld in Beijing. Zij wonen en werken allemaal in Beijing en doen alle moeite om ons daar te bezoeken, hun reistijd kan oplopen tot 3 uur. Hjang Ran heeft een lieve man ontmoet waar ze graag haar leven verder mee wil delen. Zij werkt nog steeds bij het internationaal radiostation als reporter. Sul Rjun heeft een goede baan als boekhouder op een Zuid-Koreaanse school. Wun Moe werkt als grafisch ontwerper. Hun grootste wens is te kunnen reizen, zodat ze meer van de wereld kunnen zien en van andere culturen kunnen leren. Helaas hebben ze in China slechts 5 vakantiedagen per jaar. Ze kennen nog wel wat zijn verplichte vrije (feest)dagen zoals met Chinees Nieuwjaar.
We hopen van harte dat we hen een keer in Nederland mogen verwelkomen.
Onze hulp hebben ze niet meer nodig, maar zij zullen ons nooit meer vergeten!

Nieuws van het gehandicaptenhuis “Liefdevol Hart”

We hadden gehoord dat sinds kort gehandicapte kinderen onder de 18 jaar niet meer in particuliere opvanghuizen mogen worden opgevangen, maar dat zij worden overgeplaatst naar een gehandicaptenhuis van de overheid. Elke gemeente heeft wat dat betreft haar eigen beleid. De heer Lee vertelde dat er geen kinderen van hem zijn overgeplaatst.

De brandgevaarlijke plafonds op de bovenverdieping zijn vervangen. Op het grootste gedeelte van de boven- en benedenverdieping liggen nieuwe plavuizen. Het huis is gelukkig goedgekeurd door de brandweer.

 

Ze hebben een nieuwe grote vriezer gekocht, omdat de koelkast die wij in 2007 hebben gegeven het helaas heeft begeven. De sloot voor het huis is gedeeltelijk afgedekt en er is een hek gemaakt, zodat de kinderen er niet in kunnen vallen. De sloot wordt door de mensen van het dorpje gebruikt en in overleg is besloten een gedeelte open te houden. Het geheel is nu in ieder geval een heel stuk veiliger geworden.

Veel gehandicapte kinderen hebben ouders die niet voor hen willen zorgen. Soms worden kinderen dan weggestuurd en ontvangen geen document omdat ze niet erkend zijn. De regering controleert regelmatig welke kinderen in het opvanghuis van dhr. Lee verblijven. Voor deze kinderen krijgen ze geen uitkering, omdat hij niet kan bewijzen waar het kind vandaan komt. Het afgelopen jaar is Lee Gwang Ho, een jongen van 17 jaar, door de politie bij de heer Lee gebracht. Hij woonde vroeger hier en is daarna naar een speciale school gegaan. De politie heeft hem op straat gevonden en heeft hem gelukkig weer hier naartoe gebracht.

Nieuws over de kinderen die het gehandicaptenhuis hebben verlaten.

Vol trots vertelt dhr. Lee dat Dzo Rjung Rjung, een verstandelijk gehandicapt meisje, is getrouwd. Zo trots als een pauw is zij langs geweest om haar dochtertje van 2 jaar voor te stellen.
Kim Choen Meh is ook getrouwd.
De heer Lee heeft het huwelijk bijgewoond van Joe Sung Phiel, die vroeger in het opvanghuis gewoond heeft, maar geen handicap heeft. Zijn vrouw is in verwachting van een tweeling.
Oh Oen Hee woont in Zuid-Korea met haar vriend. Haar tweelingzus Oh Goem Hee heeft ook verkering en Ra Heh Hwa ook. De heer Lee is heel blij dat sommige kinderen een eigen leven kunnen opbouwen. Voor een aantal verstandelijk gehandicapte kinderen zal dat helaas niet gaan. Zij zullen hun leven lang verzorging nodig hebben.

Omdat er in de buurt brand is geweest in een ander kinderhuis en daar 6 kinderen zijn omgekomen is er ook bij Liefdevol hart inspectie van de brandweer geweest. Het huis is in goede staat bevonden, alleen de houten plafonds op de hele bovenverdieping moeten vervangen worden, omdat deze brandgevaarlijk zijn. De kosten zijn ongeveer € 1.500,- = 11.000 Yuan. Wij hebben genoeg geld achtergelaten om hen hierbij te helpen. Ook hebben we genoeg gegeven voor kolen en rijst.

Voor volgend jaar heeft hij hulp gevraagd bij het dempen of afdekken van de sloot die naast het huis ligt. Als het vol staat met water, gooien de mensen daar vaak rommel in. In de zomer staat er bijna geen water in en gaat het heel erg stinken. Ook zijn de kinderen vaak bang dat ze erin vallen. Dit is weer een mooi project om ons voor in te zetten.

Nieuws van het opvanghuis “Welzijn door Liefde”

Wegens het nieuwe beleid van de Chinese regering zijn 3 kinderen van het opvanghuis overgeplaatst naar een gehandicaptenhuis van de overheid tot hun 18e verjaardag. Daarna kunnen ze terug naar het opvanghuis. Hoewel dhr. Han het heel jammer vindt dat de kinderen uit huis geplaatst zijn, legt hij zich hierbij neer en wacht tot de kinderen weer terug kunnen komen.

Bij het bezoek bleek dat de stal nog niet helemaal af was. Dhr. Han doet het meeste werk zelf, maar is in de herfst van 2017 tijdens de werkzaamheden gevallen en had zijn enkel gebroken. Hij heeft maanden met 2 krukken gelopen en kon helaas niet verder met de bouw. Alle materialen zijn aanwezig om de stal af te maken, wat hopelijk eind van deze zomer zal lukken.

 

Hij is heel blij dat er het afgelopen jaar 10 kalfjes zijn geboren. Dat betekent dat hij nu 50 koeien heeft. In mei werden nog 10 kalfjes verwacht, dus nu heeft hij er 60! Wat een enorme zegen!

Dhr. Han is begonnen aan een nieuw project! Ongeveer 26 jaar geleden is hij op dit stuk land gaan wonen, hij was toen 30 jaar. De eerste 14 jaar hadden ze geen elektriciteit en woonden ze in lemen huisjes. Daarna bouwde hij huisjes van steen, maar volgens de brandweer waren die brandgevaarlijk en zijn deze afgebroken. Nu gaan ze twee nieuwe, grote huizen bouwen. Alle benodigde papieren van de regering om toestemming te krijgen voor de bouw van beide huizen zijn al binnen. Het hoofdgebouw voldoet aan alle eisen en zal na de nieuwbouw dienen als huisvesting voor de medewerkers.

Alle gebouwen zijn eigendom van een Stichting. Als de heer Han met pensioen gaat of komt te overlijden, dan zal in eerste instantie zijn familie het werk overnemen. Als dit niet lukt zal er een andere directeur worden benoemd om het werk voort te zetten. Dat zal nog een lastige opgave zijn, omdat er in China heel weinig particuliere Stichtingen zijn die dit werk doen.

Wij gaan helpen!

Wij willen dhr. Han graag helpen om voor de gehandicapte kinderen, gehandicapte ouderen en zeer oude mensen te blijven zorgen. Daar zijn dus 2 nieuwe huizen voor nodig.

Huis 1: 28 m lang, 9 m breed, 3.70 m hoog
Kosten 390.000 Yuan = € 50.000,–

Huis 2: 18 m lang, 8 m breed, 3.70 m hoog
Kosten 225.000 Yuan = € 30.000,–

Totale kosten 615.000 Yuan = € 80.000,–

Er is al een grote gift uit Nederland toegezegd van € 25.000,–. Daar zijn we enorm blij mee!

Tijdens de reis hebben we al € 10.000,– kunnen geven voor de afbraak van de oude huisjes en het bouwrijp maken van de grond. De heer Han draagt zelf ook zijn steentje bij. Doordat hij nu veel kalfjes heeft kan hij wat koeien verkopen en met de opbrengst financiert hij de nieuwbouw.

Back To Top